|
ارزیابی شاخصهای پس از برداشت گل نرگس بومی (Narcissus tazetta)
|
سحر میرزایی*   ، مهرانگیز چهرازی |
| سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی |
|
|
چکیده: (12 مشاهده) |
نرگس (Daffodil) با نام علمی Narcissus tazettaاز خانواده Amaryllidaceae، گیاهی دائمی و سوخدار میباشد. کشور ما دارای سرمایه عظیمی از نرگسهای بومی میباشد و نرگس یکی از مهمترین گیاهان پیازی زینتی میباشد که به عنوان گل بریدنی مورد استفاده قرار میگیرد. لذا در این راستا، این پژوهش با هدف ارزیابی شاخصهای ماندگاری گل نرگس بومی انجام شد. در این تحقیق، سوخ ژنوتیپهای بومی گل نرگس از نرگسزارهای طبیعی مناطق مختلف کشور جمعآوری گردید. پس از جمعآوری سوخها در عرصه، آنها را در مزرعه پژوهشی کاشته و مراقبتهای لازم در دوره رشد گیاهان انجام شد. سپس شاخههای گلدهنده جهت بررسی قابلیت میزان نگهداری و کیفیت آنان در دوره پس از برداشت به آزمایشگاه منتقل شده و شاخصهای مختلف مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی گلهای شاخه بریده از جمله: مدت نگهداری، درصد شاخههای پوسیده، درصد گلهای پژمرده، میزان کیفیت و میزان کلروفیل و فلاونوئید ارزیابی گردید. طبق نتایج این پژوهش، ژنوتیپ مازندران بالاترین شاخصهای مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی مانند مدت نگهداری (55/8 روز)، شاخههای پوسیده (10%)، گلهای پژمرده (10%)، میزان کیفیت (شاخص 1)، میزان کلروفیل (31/1 mgr/gr)، میزان کاروتنوئید (90/0 mgr/gr) ومیزان فلاونوئید (11/1 mgr/gr) را در دوره پس از برداشت نشان داد. بعد از آن نیز ژنوتیپ خوزستان بالاترین شاخصهای مدت نگهداری (77/6 روز)، شاخههای پوسیده (33/23%)، گلهای پژمرده (33/23%)، میزان کیفیت (شاخص 16/2)، میزان کلروفیل (24/1 mgr/gr)، میزان کاروتنوئید (94/0 mgr/gr) ومیزان فلاونوئید (05/1 mgr/gr) را داشت. بنابراین دو ژنوتیپ مازندران و خوزستان بالاترین شاخصهای لازم برای نگهداری به صورت شاخه بریده را دارند.
|
|
| واژههای کلیدی: پژمردگی، فلاونوئید، کلروفیل، گل نرگس، ماندگاری. |
|
|
متن کامل [DOCX 403 kb]
(4 دریافت)
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي
دریافت: 1403/4/9 | پذیرش: 1403/5/20 | انتشار: 1404/11/17
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال پیام به نویسنده مسئول |
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
