|
ارزیابی شاخصهای پس برداشت گل نرگس (Narcissus tazetta L.) ایرانی
|
سحر میرزایی*   ، مهرانگیز چهرازی |
| سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی |
|
|
چکیده: (1689 مشاهده) |
نرگس (Daffodil) با نام علمی Narcissus tazettaاز تیره Amaryllidaceae، گیاهی دائمی و سوخوار است که به عنوان گل بریدنی، گلدانی و باغچه ای مورد استفاده قرار میگیرد. ایران دارای منابع ژنتیکی قابل توجه ای از نرگسهای بومی است. این پژوهش با هدف ارزیابی شاخصهای ماندگاری گل نرگس ایرانی انجام شد. در این ژوهش، سوخ جمعیتهای ایرانی گل نرگس از نرگسزارهای طبیعی مناطق مختلف کشور جمعآوری گردید. پس از جمعآوری سوخها در عرصه، آنها در مزرعه پژوهشی کشت و مراقبتهای لازم در دوره رشد گیاهان انجام شد. سپس شاخههای گلدهنده برای بررسی قابلیت نگهداری و کیفیت آنها در دوره پس برداشت به آزمایشگاه منتقل شده و شاخصهای مختلف مورفولوژیک و فیزیولوژیک گلهای بریدنی از جمله: مدت نگهداری، درصد شاخههای پوسیده، درصد گلهای پژمرده، کیفیت گل و میزان کلروفیل و فلاونوئید ارزیابی گردید. بر اساس نتایج این پژوهش، جمعیت مازندران بالاترین شاخصهای مورفوفیزیولوژیک مانند مدت نگهداری (55/8 روز)، شاخههای پوسیده (10%)، گلهای پژمرده (10%)، کیفیت گل (شاخص 1)، کلروفیل (31/1 mg/gr)، کاروتنوئید (90/0 mg/gr) و فلاونوئید (11/1 mg/gr) را در دوره پس برداشت نشان داد. پس از آن نیز جمعیت خوزستان بالاترین شاخصهای مدت نگهداری (77/6 روز)، شاخههای پوسیده (33/23%)، گلهای پژمرده (33/23%)، کیفیت گل (شاخص 16/2)، کلروفیل (24/1 mg/gr)، کاروتنوئید (94/0 mg/gr) و فلاونوئید (05/1 mg/gr) را داشت. بنابراین دو جمعیت مازندران و خوزستان بالاترین شاخصهای لازم برای نگهداری به صورت گل بریدنی را دارند.
|
|
| واژههای کلیدی: پژمردگی، فلاونوئید، کلروفیل، گل نرگس، ماندگاری |
|
|
متن کامل [PDF 835 kb]
(121 دریافت)
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي
دریافت: 1403/4/9 | پذیرش: 1403/5/20 | انتشار: 1404/11/17
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال پیام به نویسنده مسئول |
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
