۶ نتیجه برای زارع
شهلا امانی، حسین زارعی، سعداله علیزاده اجیرلو، کامبیز کامبیز مشایخی،
دوره ۱، شماره ۱ - ( ۱-۱۳۹۵ )
چکیده
نظر به اینکه روشهای سنتی ازدیاد آماریلیس، کند و از لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه نمیباشد، ریزازدیادی این گیاه بازارپسند هدف تحقیق جاری قرار گرفت. در همین راستا دو آزمایش کلی پایهگذاری شد. در آزمایش اول تأثیر دو نوع محیطکشت (MS و NL ) محتوی غلظتهای مختلف ۲,۴-D ( mg.L-۱ ۰/۲، ۰/۱، ۵/۰، ۰/۰ ) و در آزمایش دوم تأثیر دو نوع محیطکشت (MS و NL) محتوی غلظتهای مختلف BAP (mg.L-۱ ۰/۲، ۰/۱، ۰/۰) بر میزان صفات درصد پیازچهزایی، تعداد پیازچه و قطر پیازچهی باززاییشده در مرحله استقرار، از پنج نوع ریزنمونهی دوفلسی، تک فلسی با طبق، تک فلسی بدون طبق، طبق و جوانه مرکزی گل (اسکیپ) بررسی شد. بنابر نتایج بدست آمده در آزمایش اول افزایش غلظت ۲,۴-D بیش از حد معینی، درصد باززایی پیازچه را به شدّت کاهش داد و در مواردی موجب مرگ ریزنمونه شد. در حالیکه در آزمایش دوم تمام ریزنمونهها هر چند به تعداد کم، قادر به باززایی پیازچه بودند و با افزایش غلظت BAP قطر پیازچه تولیدشده نیز افزایش یافت. به طور کلی با نظر به نتیج بدست آمده، حداکثر صفت درصد باززایی پیازچه تمام ریزنمونهها در آزمایش دوم و در محیطکشت NL، حداکثر صفت تعداد پیازچه (۴,۲۵) در آزمایش اول و از کشت ریزنمونهی تکفلسی با طبق تحت کشت درمحیطکشت NL محتوی mg.L-۱ ۱ از ۲,۴-D و در نهایت، حداکثر قطر پیازچه در آزمایش اول و از ریزنمونههای دوفلسی و تک فلسی تحت تیمار با محیطکشت MS محتوی mg.L-۱ ۵/۰ از ۲,۴-D مشاهده شد. با توجه به نتایج تحقیق جاری، میتوان از ریزنمونههای پیازی برای دستیابی به یک پروتکل بهینهی ریزازدیادی آماریلیس بهره جست.
سمیه رستگار، اصغر زارعی،
دوره ۲، شماره ۱ - ( ۱-۱۳۹۶ )
چکیده
در سالهای اخیر استفاده از نانو ذرات به دلیل خواص ضد میکروبی آن در پس از برداشت محصولات کشاورزی اهمیت زیادی یافته است. با توجه به نیاز روزافزون بازار، تیمارهای پس از برداشت در ماندگاری و افزایش عمرگل ژربرا اهمیت زیادی دارند. بدین منظور در پژوهش حاضر تیمارهای محلول نانوذرات نقره در چهار سطح (۰، ۵، ۱۰و ۲۰ میلیگرم در لیتر) و هیدروکسی کینولین سیترات در سه سطح (۰، ۲۰۰، ۴۰۰ میلیگرم در لیتر) به صورت جداگانه و با هم مقایسه شد. در طی آزمایش صفات طول عمر گل، وزن تر، مقدار محلول جذب شده، نشت یونی و محتوای نسبی آب گلبرگ اندازهگیری شد. تجزیه واریانس و مقایسه میانگین تیمارهای مختلف نشان داد که تاثیر نانو ذرات نقره و اثرات متقابل آن با هیدروکسی کینولین سیترات بر بیشتر صفات اندازهگیری شده معنیداری است. بالاترین طول عمرگل در تیمارهای نانو ذرات نقره در غلظت ۱۰ و۲۰ میلیگرم در لیتر و هیدروکسی کینولین سیترات در غلظت ۲۰۰ میلیگرم در لیتر به دست آمد. اثر متقابل نانوذرات نقره و هیدروکسی کینولین سیترات نیز باعث افزایش معنیدار طول عمر، محتوی نسبی آب گلبرگ، ثبات غشای سلول و مقدار محلول جذب شده گل ژربرا طی آزمایش شد.
مهین قائمی، زهرا زارع، سوده سمیعی پاقلعه،
دوره ۵، شماره ۱ - ( بهار و تابستان ۱۳۹۹ )
چکیده
همیشه بهار (Calendula officinalis L.) گیاهی با کاربردهای زینتی و دارویی از تیره کاسنی (Asteraceae) میباشد. از آن جا که شناسایی ﻭﺿﻌﻴﺖ ﺭﺷﺪ گیاهان ﺩﺭ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻣﺨﺘلف ﺁﺑﻴﺎﺭﻱ، ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻱ ﻛﺸﺖ گیاهان دارای تحمل به خشکی است، هدف این پژوهش بررسی اثر تنش خشکی بر ویژگیهای ریختشناسی و میزان تولید کوئرستین در مراحل مختلف رشد گیاه همیشه بهار بود. این پژوهش در گرگان و در آزمایشی با ۳ تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل سه سطح تنش خشکی (بدون تنش، تنش ملایم و تنش شدید) در شرایط گلخانه و گلدان، در مراحل مختلف رشد گیاه شامل مراحل رویشی، پیش گلدهی، گلدهی و میوهدهی انجام شدند. پس از تعیین ظرفیت زراعی خاک، مقدار آب برای گلدانهای شاهد محاسبه شد و سپس دو سوم مقدار آن برای تنش ملایم و یک سوم آن برای تنش شدید خشکی در نظر گرفته شد. پس از کاربرد تنش، در مراحل مختلف رشد، بوتهها از خاک خارج و ویژگیهای ریختشناسی آن ها شامل ارتفاع گیاه، طول ریشه، طول طوقه و ساقه، شمار برگ و گل، طول برگ و قطر گل، مورد بررسی قرار گرفت. همچنین میزان تولید فلاونوئید غالب آن (کوئرستین) با روش کروماتوگرافی مایع سنجیده شد. نتیجهها نشان داد که ﺑﺎ ﻛﺎﻫﺶ ﻣﻴﺰان رﻃﻮﺑﺖ ﺧﺎک، ارتفاع بوته، شمار و سطح برگ و نیز شمار و قطر گلها در دورههای رشد کاهش، اما طول ریشه در این دورهها افزایش داشت. در تنش ملایم در مراحل گلدهی و میوهدهی تولید کوئرستین افزایش و در تنش شدید، کاهش نشان داد. بیشترین میزان کوئرستین (۱۱/۵۹ میلی گرم در گرم وزن خشک) مربوط به تنش خشکی ملایم در مرحله میوهدهی و کمترین میزان آن (۰۵/۴۱ میلی گرم در گرم وزن خشک) مربوط به تنش خشکی شدید در مرحله گلدهی بود، که نشان میدهد گیاهان در رویارویی با تنش، ترکیبهای ثانویه بیشتر و در صورت تنش شدید، بر اثر کاهش میزان رشد گیاه ترکیبهای ثانویه کمتری تولید میکنند.
احمد زارع، ذلیخا شریفی،
دوره ۷، شماره ۲ - ( پاییز و زمستان ۱۴۰۱ )
چکیده
برای بررسی پاسخ کوکبکوهی به میزان های مختلف علفکش اکسی فلورفن و مقایسه آن با تیمار وجیندستی، آزمایشی با شش تیمار در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در سال زراعی ۱۳۹۸-۱۳۹۹ در دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان انجام گرفت. تیمارها شامل میزان های مختلف علفکش اکسی فلورفن (صفر، ۵/۰، ۱، ۵/۱ و ۲ لیتر در هکتار) و تیمار شاهد بدون علفهرز در تمام دوره (وجیندستی) بود. کاربرد علفکش بهصورت پسرویشی روی نشاهای کوکبکوهی پس از استقرار کامل (۶ تا ۸ برگی) انجام شد. نتایج نشان داد که میزان های مختلف علفکش منجر به گیاهسوزی شدید کوکبکوهی گردید و پس از دو هفته از کاربرد علفکش رشد دوباره در کوکبکوهی دیده شد. در شرایط بدون کاربرد علفکش و تداخل علفهای هرز، کمترین ویژگی ها ارتفاع (۳۳ سانتیمتر)، وزن خشک گیاه (۱۵۴ گرم در مترمربع)، تعداد گل (۲۷ عدد در مترمربع)، وزن خشک گل (۲۰ گرم در مترمربع) دیده شد. در تیمار وجیندستی بیشترین ارتفاع (۷۴ سانتیمتر)، وزن خشک گیاه (۱۱۱۷ گرم در مترمربع)، تعداد گل (۲۷۶ عدد در مترمربع)، وزن خشک گل (۳۹۵ گرم در مترمربع) ثبت شد. در بین میزان های مختلف علفکش، کاربرد یک و ۵/۱ لیتر علفکش باعث افزایش تعداد گل (۲۰۱ و ۱۹۶ گل در مترمربع) و وزن خشک گل (۲۸۷ و ۲۸۱ گرم در مترمربع) شد و بین این دو تیمار اختلاف معنیداری دیده نشد. وزن خشک کل علفهای هرز با افزایش میزان علفکش، کاهش یافت و در تیمار دو لیتر در هکتار علفکش، کمترین وزن خشک (۲۲ گرم در مترمربع) و در شرایط بدون کاربرد علفکش بیشترین وزن خشک (۱۹۵ گرم در مترمربع) بهدست آمد. بین سه میزان علفکش ۱، ۵/۱ و ۲ لیتر در هکتار از نظر آماری اختلاف معنیداری برای وزن خشک علفهایهرز دیده نشد. برازش تابع منطقی به دادههای وزن خشک کل علفهای هرز ، میزان موردنیاز برای کاهش ۵۰% وزن خشک کل علفهایهرز ۴۴۸/۰ لیتر در هکتار را برآورد نمود. اگرچه به دلیل استفاده از علفکش گیاهسوزی شدید و کاهش رشد دوباره کوکبکوهی دیده شد، ولی با توجه به هزینههای نیروی کارگری، کاربرد یک و یک و نیم لیتر در هکتار از علفکش اکسیفلورفن برای کنترل علفهای هرز در فضای سبز شهری در شرایط آلودگی بالای علفهایهرز میتواند توصیه شود.
میترا زارع، دکتر ابوالفضل جوکار،
دوره ۷، شماره ۲ - ( پاییز و زمستان ۱۴۰۱ )
چکیده
شب بو یکی از گلهای بریدنی و فصلی مهم است. بنابراین بهبود صفات مورفولوژیکی آن همیشه مورد توجه پژوهشگران بوده است. با توجه به نقش تنظیم کننده های رشد گابا و اسپرمین در بهبود صفات مورفوفیزیولوژیکی، پژوهش حاضر، اثر تنظیم کننده های رشد گابا و اسپرمین بر خصوصیات مورفوفیزیولوژیک شب بو مورد بررسی قرار گرفت. در این پژوهش در هر تیمار ۴ تکرار وجود داشت و تیمارها شامل گابا در ۴ غلظت (۰، ۵/۲، ۵ و ۱۰ میلیمولار) و اسپرمین در ۴ غلظت (۰، ۱، ۲ و ۳ میلی مولار) میباشند که به صورت جداگانه و هم به صورت ترکیبی استفاده شدند. نتایج نشان داد که گابا و اسپرمین اثرات معنیداری بر صفات مورفوفیزیولوژیک و بیوشیمیایی شب بو دارند. ترکیبات گابا و اسپرمین طول شاخساره، سطح برگ، قطر ساقه، قطر گل و تعداد گل در گلآذین را نسبت به شاهد افزایش دادند. همچنین موجب افزایش معنیداری بر میزان فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانی، کلروفیل کل، قند محلول، محتوای نسبی آب برگ و فنل کل شدند و به طور معنیداری نشت یونی را کاهش دادند.شب بو یکی از گلهای بریدنی و فصلی مهم است. بنابراین بهبود صفات مورفولوژیکی آن همیشه مورد توجه پژوهشگران بوده است. با توجه به نقش تنظیمکنندههای رشد گابا و اسپرمین در بهبود صفات مورفوفیزیولوژیکی، پژوهش حاضر، اثر تنظیمکنندههای رشد گابا و اسپرمین بر خصوصیات مورفوفیزیولوژیک شب بو مورد بررسی قرار گرفت. در این پژوهش در هر تیمار ۴ تکرار وجود داشت و تیمارها شامل گابا در ۴ غلظت (۰، ۵/۲، ۵ و ۱۰ میلیمولار) و اسپرمین در ۴ غلظت (۰، ۱، ۲ و ۳ میلیمولار) میباشند که به صورت جداگانه و هم به صورت ترکیبی استفاده شدند. نتایج نشان داد که گابا و اسپرمین اثرات معنیداری بر صفات مورفوفیزیولوژیک و بیوشیمیایی شب بو دارند. ترکیبات گابا و اسپرمین طول شاخساره، سطح برگ، قطر ساقه، قطر گل و تعداد گل در گلآذین را نسبت به شاهد افزایش دادند. همچنین موجب افزایش معنیداری بر میزان فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانی، کلروفیل کل، قند محلول، محتوای نسبی آب برگ و فنل کل شدند و به طور معنیداری نشت یونی را کاهش دادند.
گلناز امین، محمدرضا صالحی سلمی، محمدحسین دانشور، احمد زارع،
دوره ۹، شماره ۲ - ( پاییز و زمستان ۱۴۰۳ )
چکیده
گلایول (.Gladiolus grandiflorus L) یکی از مهمترین گلهای شاخه بریده در ایران و سراسر جهان است. بهبود ویژگیهای مورفولوژیک، بیوشیمیایی و پس از برداشت آن در صنعت گلکاری بسیار مهم است. بدین منظور رقم ʼوایت پروسپرتیʻ، گلایول تحت تیمار اسید جیبرلیک بهصورت پرایمینگ پداژه و محلولپاشی برگی با اسید سالیسیلیک قرار گرفت. طرح آزمایشی مورداستفاده بهصورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک کامل تصادفی با چهار تکرار انجام گردید. غلظتهای اسید جیبرلیک، صفر و ۱۵۰ میلیگرم بر لیتر و اسید سالیسیلیک، صفر، ۵۰، ۱۰۰، ۱۵۰ و ۲۰۰ میلیگرم بر لیتر در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد استفاده توأم پرایمینگ با ۱۵۰ میلیگرم در لیتر اسید جیبرلیک و محلولپاشی اسیدسالیسیلیک با غلظت ۲۰۰ میلیگرم در لیتر بر ویژگیهای میزان پروتئین و کربوهیدرات، جذب نیتروژن و پتاسیم، افزایش تعداد پداژه، عمرگلجای اثر مثبتی داشت، بهگونهای که با افزایش غلظت اسید سالیسیلیک این ویژگیها افزایش یافت. همچنین نتایج نشان داد که تیمار پرایمینگ با اسید جیبرلیک بهتنهایی و یا محلولپاشی اسید سالیسیلیک بهتنهایی نسبت به استفاده هر دو تیمار، بر ویژگیهای میزان کلروفیل کل، جذب فسفر، طول و قطر گلآذین، وزن پداژه تأثیر بیشتری داشتند.