[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما :: ::
:: دوره 5، شماره 2 - ( 6-1399 ) ::
جلد 5 شماره 2 صفحات 74-61 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی چگونگی تأثیرگذاری ایده‌های طراحی ﻓﺿای سبز سبک ژاپنی در فضای سبز پارک‌های شهری ایران
منیره معروف، عبدالله حاتم زاده، همایون کاوه
دانشگاه گیلان
چکیده:   (517 مشاهده)
به‌طورکلی مناظر باغ‌های ژاپنی در مقیاس کوچکی از شکل‌های آزاد طبیعت الگو ‌گرفته‌اند. بنابراین می‌توان چنین دریافت، که هر آن‌‌چه در باغ و پارک به کار گرفته می‌‌شده، خود مفهومی ویژه داشته و بیانگر نکته‌‌ای از واقعیت‌های موجود در طبیعت بوده است. وقتی در زمان معاصر از طراحی باغ ایرانی سخن می‌گوییم، بهتر است باغی طراحی و ساخته شود که هم از فرهنگ ایرانی الهام گرفته باشد و هم کالبد آن یادآور ارزش‌های فرهنگ ایرانی باشد و تجارب سایر تمدن‌ها را به‌صورت بومی‌شده به کار ‌‌گرفته باشد. همچنین بتواند یادآور ارزش‌‌های فرهنگی باشد و به نیازهای زمان پاسخ گوید. بنابراین مجموعه آن، هویتی ایرانی داشته و به‌عنوان الگویی مستقل ایفای نقش کند. اما در چند دهه اخیر به ‌تدریج فضاهای سبز بسیاری از شهرهای کشورمان چهره‌ای تازه پیدا کردند که بیشتر آن‌‌ها چندان متناسب بافرهنگ، طبیعت و اقلیم منطقه نبودند و طرح‌ها و طراحی مکان‌‌هایی که امروزه به‌عنوان پارک، بوستان، فضای سبز شهری، باغ‌های عمومی برای مراجعه و تفرج مردم در شهرها و مجتمع‌‌های زیستی احداث می‌شوند، بیش از آن‌که با باغ‌های ایرانی (حتی) به معنای معمول آن نزدیک باشند، تقلیدی از باغ‌های غربی‌‌ و ژاپنی‌‌اند. در این پژوهش، تعدادی از پارک‌های ایران که در آن سبک ژاپنی طراحی‌شده بود مورد بازدید و بررسی قرار گرفت. سپس، نظرها و توصیه‌‌های متخصصین و افراد صاحب‌نظر در قالب "مصاحبه باز" جمع‌آوری گردید. روش انجام پژوهش به‌صورت اسنادی- تحلیلی و پیمایشی بود که بخش بزرگی از اطلاعات به روش مصاحبه با متخصصان دریافت شده و تحلیل پایانی روی آن صورت گرفته است. از این پژوهش نتیجه شد که به علت پیچیدگی موضوع، بررسی ورود این سبک در ایران نیازمند به تفکر و پژوهش فراوانی دارد. همچنین طراحی و اجرای این‌گونه سبک‌ها نیاز به افرادی دارد که خود متخصص سبک ژاپنی بوده و یا دارای مطالعه کافی در این زمینه باشند. در حقیقت سبک ژاپنی بر اساس تفکر طراحان ژاپنی شکل‌گرفته و عوامل فرهنگی بسیاری در آن دخیل هستند. اما بیشتر جلوه‌های طراحی ژاپنی در فضاهای سبز ایران تنها ظاهری بوده و بدون در نظر گرفتن فلسفه پشتیبان آن می‌باشد. در مَثَل، با روی‌هم گذاشتن چندتکه سنگ و مقداری شن و ماسه و کاشت گیاهان نمادین مانند به ژاپنی و افرای ژاپنی، باغ ژاپنی به وجود می‌آورند. این سبک طراحی از نظر متخصصین دارای اشکال‌‌های فراوان به‌‌ویژه در بخش مفهوم‌سازی و چیدمان اجزای آن بوده و بدون تأثیر‌گذاری لازم می‌باشد.
واژه‌های کلیدی: باغ ژاپنی، پارک‌های شهری، سبک ژاپنی، فضای سبز
متن کامل [PDF 1240 kb]   (122 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1399/9/3 | پذیرش: 1399/12/17 | انتشار: 1400/8/18
فهرست منابع
1. Etezadi, L. (2000). Japan and architecture of Japan. Sofe Magazine, No. 30. (In Persian).
2. Hekmati, G. (1992). Design of Garden and Park. Universal Cultural Press. 243p. (In Persian).
3. Hosseinzadeh, D. (2011). Use of urban green space in comprehensive plans and design principles of parks. Proceedings of Tehran Green Space Seminar, Tehran Parks and Green Space Organization Publications. (In Persian).
4. Khalil nezhad, M. (2014). View of improvement of environment of Iranian Garden. Green Massage Magazine, 4, 36 (In Persian).
5. Leszczynski, N. (1998). Planting The Landscape. New York: John Willy. 254p.
6. Marouf, M., Zarei, H. Mikaeli, Tabrizi, A. (2009). Investigating how European and Japanese green design ideas affect the green space of urban parks in several Iranian cities. Master Thesis. Gorgan University of Agricultural Sciences and Natural Resources. (In Persian).
7. Naghizade, M. (2015). Place of Nature and Environment in Iranian Cultures and Cities. Unit of Sciences and Investigations of Azad University of Tehran Press. 164pp. (In Persian).
8. Najafi, E. (1385). Japanese Gardens. Negarnor Publications (In Persian).
9. Nicknahad, F., Ghanbari, T. (2017). A comparative study of the semantic concepts of form and space in the Persian garden and the Japanese Zen garden. The Third National and International Conference on Architecture, Civil Engineering and Urban Planning at the Beginning of the Third Millennium. (In Persian).
10. Osanloo, H. (2002). Iranian Gardens and Chaharbagh. Birch Publications. 320p. (In Persian).
11. Panzaru, O. (2007). Symbolic elements and aesthetic values of the complex traditional Japanese garden, Lucrari Stiintifice, Universities de Stiinte Agricole Si Medicina Veterinara "Ion Ionescu de la Brad" Iasi, Seria Agronomie, 50(3), 469-474.
12. Samii, K. (2009). Comparative study of cultural concepts in Iranian and Japanese gardens (Design of Iranian and Japanese cultural gardens). M.Sc. Thesis, Tarbiat Modares University. (In Persian).
13. Shahcheraghi, A. (2011). Analysis of the perception process of the Iranian garden environment based on the theory of ecological psychology. City Identity, 3(5), 71-84 (In Persian).
14. Shayan, H.R. Gharipoor, M. (2007). 2007. Study and comparison of flexibility in residential architecture of Iran and Japan. Abadi Magazine No. 20. 12 (In Persian).
15. Sheibani, M. (1996). Expand of park and urban landscape. Full articles of Didactic and Research of Landscape of Tehran Congress. Department of Parks and Landscape of Tehran City Press (In Persian).
16. Soltanzadeh, H. (2003). From garden to park. Anthropological Letter, 4, 91-113 (In Persian).
17. Van, T., Gert J., Lyons, M.J. (2005). Visual perception in Japanese rock garden design. Axiomathes, 15, 353-371. [DOI:10.1007/s10516-004-5448-8]
18. Wilkinson, D., Birmingham, P. (2003). Using Research Instruments: A Guide for Researchers, London, Routledge Flamer. [DOI:10.4324/9780203422991]
19. Amanes, Michael L. (2009). Meditation therapy, translation, Hashemi (Aram), Jamshid, Tehran Creative Visualization. (In persian).
20. Etezadi, L. (2000). Japan and Architecture of Japan, Sofe Magazine, No. 30. (In persian).
21. Hekmati, G.1992. Design of Garden and Park. Universal Cultural Press.243p. (In Persian).
22. Hosseinzadeh, d. (2011). Use of urban green space in comprehensive plans and design principles of parks. Proceedings of Tehran Green Space Seminar, Tehran Parks and Green Space Organization Publications. (In persian).
23. Khalil nezhad, M (2014). View of improvement of environment of Iranian Garden. Green massage magazine, forth year, Number 36. (In persian).
24. Leszczynski, N (1998). Planting The Landscape. New york: John Willy.pp:254
25. Marouf, M. Zarei, H. Mikaeli Tabrizi, A. (2009). Investigating how European and Japanese green design ideas affect the green space of urban parks in several Iranian cities. Master Thesis. Gorgan University of Agricultural Sciences and Natural Resources. (In persian).
26. Naghi zade, M (2015). Place of nature and environmental in Iranian cultures and cities. Unit of sciences and investigations of Azad university of Tehran press. 164pp. (In farsipersian).
27. Najafi, E. (1385). Japanese Gardens, Negarnor Publications. (In persian).
28. Nick Nahad, F. Ghanbari, T. (2017). A comparative study of the semantic concepts of form and space in the Persian garden and the Japanese Zen garden. The third national and international conference on architecture, civil engineering and urban planning at the beginning of the third millennium. (In persian).
29. Osanloo, H. (2002). Iranian Gardens and Chaharbagh. Birch Publications. 320 p. (In persian).
30. Panzaru, O. (2007). Symbolic elements and aesthetic values of the complex traditional Japanese garden, Lucrari Stiintifice, Universities de Stiinte Agricole Si Medicina Veterinara "Ion Ionescu de la Brad" Iasi, Seria Agronomie, Vole: 50, Issue: 3, PP.469-474.
31. Samii, K. (2009). Comparative study of cultural concepts in Iranian and Japanese gardens (Design of Iranian and Japanese cultural gardens). M.Sc. thesis, Tarbiat Modares University. (In persian).
32. Shahcheraghi, A. (2011). Analysis of the perception process of the Iranian garden environment based on the theory of ecological psychology, city identity, third year, No. 5, 71-84. (In persian).
33. Shayan, H R. Ghari poor, M (2002). Landescap design in Japanese architectural. Architect and urbanity magazine. Number 64/65. (In persian).
34. Sheibani, M (1996). Expand of Park and Urban Landscape. Total of articles of didactic and research of Landscape of Tehran congress. First book. Depatment of Parks and Landscape of Tehran city press. (In persian).
35. Sultanzadeh, H. (2003). From garden to park. Anthropological Letter. first round. Number four. Pp. 91-113. (In persian).
36. Van Tonder, Gert J. and Lyons, Michael J. (2005). Springer. Visual Perception in Japanese Rock Garden Design. [DOI:10.1007/s10516-004-5448-8]
37. Wilkinson, D. & Birmingham, P. (2003), Using Research Instruments: A Gide for Researchers, London, Routledge Flamer. [DOI:10.4324/9780203422991]
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA



XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

marouf M, hatamzadeh A, kave H. Investigation on the effects of Japanese landscape ideas on the urban parks in Iran. FOP. 2020; 5 (2) :61-74
URL: http://flowerjournal.ir/article-1-179-fa.html

معروف منیره، حاتم زاده عبدالله، کاوه همایون. بررسی چگونگی تأثیرگذاری ایده‌های طراحی ﻓﺿای سبز سبک ژاپنی در فضای سبز پارک‌های شهری ایران. گل و گیاهان زینتی. 1399; 5 (2) :74-61

URL: http://flowerjournal.ir/article-1-179-fa.html



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 5، شماره 2 - ( 6-1399 ) برگشت به فهرست نسخه ها
گل و گیاهان زینتی Flower and Ornamental Plants
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 29 queries by YEKTAWEB 4410